Mielenie przez system

Po prostu oddział zamknięty...

Z raportu przedstawionego w Sejmie przez resort polityki społecznej wynika, od początku 2012 roku dokładnie 1827 dzieci zostało zabranych rodzicom tylko dlatego, że ci byli biedni, nie mieli mieszkania lub byli bez pracy.
http://wpolityce.pl/wydarzenia/64758-odbieranie-dzieci-rodzicom-z-powodu-biedy-to-juz-nie-incydenty-to-przerazajaca-regula

Takie rzeczy będą się działy coraz częściej, bo gospodarka leży i kwiczy, i bez pracy coraz częściej zostają zwykli ludzie.
Bulwersujące jest coś innego.
Dziecko odebrane rodzicom - kochającym, dbającym - kosztuje nas, podatników ponad trzy tysiące złotych miesięcznie. Dla mnie logiczna byłaby pomoc finansowa takiej rodzinie, zamiast unieszczęśliwiania dziecka i rodziców równocześnie.
(Oczywiście zaraz znajdą się głosy, dlaczego dawać komuś pieniądze "za nic". Wyjaśniam więc, że wychowanie dziecka to nie jest "nic", i lepiej, jeżeli wychowują potomka naturalni rodzice niż stado wychowawców na etacie, którzy - nawet ci najlepsi - są tylko w pracy.)
Gdzie jest paradoks systemu ? (kolejny)
Otóż w myśl najnowszej ustawy o pieczy zastępczej placówka opiekuńcza, niezależnie od rodzaju (dom dziecka, rodzina zastępcza) MUSI wystąpić o alimenty od rodziców naturalnych.
Jak wyjaśniła mi to pewna urzędniczka: - przecież oni nadal są rodzicami tych dzieci, i ktoś za nich te dzieci wychowuje, powinni więc partycypować w kosztach utrzymania.
Tym sposobem rodzice, którym zabiera się dzieci z powodu braku pieniędzy będą zmuszani do płacenia alimentów. Za nie płacenie alimentów w naszym państwie grozi kara więzienia.
Wystarczy więc być biednym, by stracić rodzinę i znaleźć się na państwowej zupce.

Obyśmy tak zdrowi byli!
Kurtyna.

Przy garach

Wiadomo, że człowiek nie samym pięknem i poezją żyje, ale czasami musi coś w garze zamieszać i do żołądka wrzucić.

zawsze za mało

W ramach walki z, nie budzącym naszego zachwytu ani zaufania, sklepowym jedzeniem eksperymentuję z kolejnymi przepisami na różnorakie pieczywa.
Oczywiście chleba powszedniego na zakwasie nie może zabraknąć, więc piekę go codziennie. Dla odmiany pojawiają się u mnie różnorakie bułeczki - tym razem zrobiłam takie pyszniutkie i pulchne - z sezamem. Przewidująco nawet nie próbuję robić moich wypieków z połowy kilograma mąki. Tu nie ma żartów - kilogram mąki to jedyna właściwa ilość, chociaż za dwa też by się chyba nikt nie obraził - dotrwałyby przynajmniej do kolacji następnego dnia.
Do chlebka i bułeczek konieczne są jakieś dodatki.

Mielonka z szynkowara - zero sztucznych konserwantów

W ferworze działań kuchennych uczyniłam dwie foremki pasztetu oraz wypróbowałam nowy nabytek, czyli szynkowar. Schab do gotowania w tym urządzeniu dopiero się marynuje, a tymczasem powstała wyśmienita mielonka, która po wyjęciu z szynkowara i woreczka okazała się mieć bardzo smaczną otoczkę z galaretki. Oczywiście takich ilości nawet nasza spora rodzina nie jest w stanie przejeść od razu, dlatego część tych wyrobów znalazła się w zamrażarce.
Dziś zaś odbyło się pierwsze próbne wędzenie w moim nowym wytworku, czyli wędzarni z desek cedrowych. Urządzenie okazało się bardzo skuteczne, choć wykonane najprostszym
sposobem. Dym z zagłębionego paleniska rurą zakopaną w ziemi przedostaje się pod budkę w której

Domowy pasztet - coś niepowtarzalnego

wiszą mięsa. To znaczy jeszcze nie wiszą, ale będą wisiały, bo dziś na próbę zawisł tam jedynie niewielki kawałek świeżego boczku wyjęty z lodówki. Przydały się bardzo gałęzie pozostałe po tego rocznych zimowych przecinkach klonu, wiśni i czereśni. Znalazło się też kilka gałęzi orzecha. Trochę trwało zanim opanowałam najwłaściwszy sposób dokładania drewienek. Za to efekt spełnił moje najwyższe oczekiwania. Szkoda, że jako załącznika nie można dodać zapachu - u mnie w kuchni wspaniale pachnie świeżutką wędlinką.
Jutro na śniadanie jajecznica na boczusiu, a na obiad barszcz na tym, co zostało po ugotowaniu świeżej wędzonki.
Ależ mi wyszedł kulinarny post...
Smacznego!

Za chwilę będą się wędzić...

Tak jakoś zeszło...

szynkowar czeka na pierwsze wyroby

Od soboty czas uciekł mi niepostrzeżenie.
Ale też było co robić przez ostatnie dni.
Bo to i z najmłodszym dziecięciem trzeba było zaliczyć daaawno temu ustaloną wizytę u lekarza specjalisty. Zetknięcie z nieuprzejmością obsługi było (znowu) dla mnie lekkim szokiem.
Zaliczyłam też z Timonem serię wizyt u weterynarza. Maluch - znajda jeszcze nie był odrobaczany, a przy okazji okazało się, że się przeziębił. To ostatnie jest dla mnie zagadką - jak kot może się przeziębić przebywając cały czas w domu, w dodatku wylegując się na fotelach, kołdrach, poduszkach i parapetach z kocykami albo matami? Kiciuś dostał zastrzyki, co samo w sobie nie było aż tak strasznym przeżyciem, jak wizyta w gabinecie pełnym obcych zapachów. Timon po prostu zamierał udając padlinkę, aż pani weterynarz pytała, czy on tak cały czas wygląda, czy też w domu przejawia jakieś oznaki kociego życia.

szyneczka marynuje się przed pieczeniem

Po przerobieniu zielonych i czerwonych pomidorów przyszedł weekend ze zwykłymi domowymi pracami, gotowaniem i pieczeniem.
Czas umyka przy tych zwykłych zajęciach domowych, a dołączają się jeszcze niezwykłe.
Do tych ostatnich mogę zaliczyć powolne zmagania ze zrobieniem ogrodowej wędzarni.
Mięsa na zimno są na pewno zdrowsze od sklepowych wędlin, ale zapachu i smaku świeżo wędzonej kiełbaski, czy szyneczki nic nie zastąpi.
Moje prace potrwają jeszcze jakiś czas, a i mięsko trzeba będzie odpowiednio przygotować. Drewna zdatnego do wędzenia mam trochę przygotowanego. Liczę, że w sobotę uda mi się pierwsze odpalenie, pod warunkiem, że nie będzie dużego deszczu. Może na pierwszy ogień, a właściwie dym pójdzie jakaś słoninka?
To plany.
W planie mam też wypróbowanie zakupionego właśnie szynkowaru.
Do moich kulinarnych planów potrzebne będą przeróżne przyprawy, które także właśnie do mnie dotarły po internetowych zakupach. Od kilku lat kupuje przyprawy u tego samego sprzedawcy - są bez kolorowych opakowań, za to wszystko pachnie milion razy mocniej, niż to, co można dostać w sklepach. Dom wypełnił się wspaniałymi aromatami, a dzisiejszy chleb piecze się z ziarenkami lnu...

przyprawy, przyprawy, bakalie...

jak można spać w takiej pozycji? no jak?

Sobotni misz-masz

Blogowanie w ostatnich dniach zredukowało mi się do minimum za sprawą przetwórstwa domowego.

Do zakupionych warzyw doszły mi zielone pomidory i moja kuchnia stała się na kilka dni linią produkcyjną. Brzmi to dumnie, jednak w mini pomieszczeniu, gdzie oprócz przygotowywania przetworów równocześnie gotuje się i piecze, a do tego co chwila ktoś przychodzi po coś do picia lub przekąskę praca staję się dość uciążliwa. Miejsca na blatach zaczęło brakować, prawie skończył mi się zapas słoików i słoiczków. Za to w zimie będziemy doskonałe dżemy, przeciery pomidorowe i sałatki.
Mam nadzieję, że jak tylko nieco odetchnę wrócę do pisania na rozpoczęty już temat i wspomnę o królewskich koronach. Naszych. Polskich.

Przymrozek

Planować sobie można..., a potem życie i tak nas skoryguje.
Dzisiejszy poranek przywitał nas szronem i zmarzniętymi krzakami pomidorów.
Niektóre z owocków także się przemroziły ukazując swoje szkliste wnętrze.
Moje plany na dziś zostały zmienione - trzeba było zebrać wszystkie owoce niezależnie od tego, jaką barwę zdążyły przybrać. Najwięcej było oczywiście zielonych.
Razem z powierzchni około 8 - 9 m kwadratowych zebrałam dwa i pół wiaderka, co jest chyba niezłym wynikiem.

Trzeba było zabrać się za ich przetwarzanie. Część dołączy do dojrzałych, mocno czerwonych pomidorków zakupionych na giełdzie warzywnej - z tych powstaje przecier pomidorowy na zupy.
 Z zielonymi muszę trochę pokombinować. Nigdy nie przerabiałam takiej ilości niedojrzałych pomidorów.
Pewnie będzie sałatka do słoików, a co jeszcze? Może ktoś podpowie? I tak dziś nie przerobię wszystkich.
Te nie zmarznięte ułożyłam na parapecie żeby dojrzały, ale jest ich niewiele.
W poniedziałek przybyło mi kilka słoiczków wyśmienitej marmolady gruszkowo jabłkowej z owoców, które przyjechały z Beskidu Żywieckiego. Przetwory wyszły tak doskonałe, że do próbowania i wyskrobywania garnka ustawiła się kolejka.
Pracując w ogrodzie sprawdziłam jak zwykle stan "karmnika dla kotków" który stoi w ogrodzie od jakiegoś czasu. Jak co dzień - wyjedzone do czysta.
Mróz przypomniał mi, że czas na ocieploną budkę.
Pracując w ogrodzie zrobiłam też zdjęcie jedynemu kwiatuszkowi, który wyrósł z całej paczki wysianych nasion - reszta nie była uprzejma nawet wzejść, że o kwitnieniu nie wspomnę.

A tu już koci komplet - po powrocie starszego z włóczęgi:

Rozwiązanie poniedziałkowej zagadki

Wczoraj podałam skład tabletek musujących "magnez + B6" firmy Kruger.

Tytus wrócił !

Po tygodniu.
Wygląda, że cały i zdrowy.
Zjadł trzydniową porcję, z wszystkimi się przywitał.
Do psa zaczął mruczeć i nie przestawał przez bardzo długo.
Teraz odsypia włóczęgę i balangi.